Meteen mag
Zodra je het nieuws hoort, mag je iets laten weten. Een kort bericht in de eerste dagen zegt niet dat je je opdringt; het zegt dat je er bent. Verwacht geen antwoord en vraag er ook niet om. Eén of twee zinnen zijn genoeg, de kaart kan later volgen.
Voor of na de uitvaart?
Allebei is goed. Een kaart die voor de uitvaart aankomt, kan steun geven in de drukste week. Een kaart die erna komt, valt op de mat wanneer het stil wordt en de meeste post stopt. Juist dan doet aandacht veel. Ga je niet naar de uitvaart, stuur dan in elk geval iets; in Wat kun je doen als je niet bij een uitvaart kunt zijn? staan meer mogelijkheden.
Te laat bestaat eigenlijk niet
Ook na een maand, of na een half jaar, is een bericht welkom. Nabestaanden vertellen soms dat het gemis dan pas echt voelbaar wordt, terwijl de buitenwereld doorgaat. Benoem het gewoon: ik hoorde het pas laat, of ik dacht vandaag aan hem en wilde dat even laten weten. Niemand leest een datum in een kaart als een verwijt.
Papier, bericht of online
Een handgeschreven kaart blijft het meest tastbaar. Maar een appje in de eerste dagen, gevolgd door een kaart, is een heel gewone volgorde geworden. Heeft de familie een online condoleanceregister, dan komt je bericht daar tussen alle andere herinneringen te staan en kunnen de nabestaanden het altijd teruglezen. Wat je ook kiest: het medium telt minder dan het feit dat je iets van je liet horen.
En daarna
Een condoleance is geen eenmalige verplichting. Een kort bericht op de sterfdag of op een verjaardag, soms jaren later, wordt zelden vergeten. Welke dagen zich daarvoor lenen, lees je in Allerzielen, Wereldlichtjesdag en Lichtjesavond.
