Je bezoek is het belangrijkste
Een condoleancebezoek draait om aanwezigheid.
Je komt om medeleven te tonen, iemand even te zien, een herinnering te delen of simpelweg te zeggen dat je aan de familie denkt. Daar is geen cadeau voor nodig.
Een handdruk, een omhelzing als dat bij jullie past, of een paar minuten samen aan de keukentafel kan al het hele gebaar zijn.
Een kaart
Wil je iets achterlaten, dan is een kaart praktisch. Je kunt thuis rustig formuleren wat je wilt zeggen. Bijvoorbeeld:
- “Ik denk aan jullie en wens jullie veel sterkte de komende tijd.”
Of persoonlijker:
- “Ik zal Jan herinneren om zijn droge humor en om de koffie die altijd al klaarstond voordat je jas uit was.”
Dat soort details maken een kaart eigen.
Bloemen
Kijk eerst naar de rouwkaart of uitnodiging. Soms vraagt de familie om geen bloemen, om één losse bloem of juist om een donatie. Zo’n wens gaat voor je eigen idee van wat passend is.
Staat er niets? Dan zijn bloemen een mogelijkheid, geen verplichting.
Iets praktisch
Bij een goede vriend, buur of familielid kan iets alledaags soms prettiger zijn dan een officieel troostcadeau.
Een bak soep. Broodjes voor de volgende ochtend. Boodschappen die je toch al deed.
Voorwaarde is vooral dat de ontvanger er geen taak bij krijgt. Geen schaal die morgen terug moet, geen cadeau waar uitgebreid op gereageerd moet worden.
Wat je thuis kunt laten
Je hoeft geen symbolisch cadeau te zoeken omdat je bang bent dat ‘alleen komen’ te weinig is. Ook een ingestudeerde speech kan thuisblijven.
Sta je straks alsnog zonder woorden in de gang, begin dan hiermee:
- “Ik weet eigenlijk niet goed wat ik moet zeggen. Ik wilde er gewoon even zijn.”
Daar kan een echt gesprek uit ontstaan. En soms ook gewoon stilte.
