Een goed gebaar hoeft er niet uit te zien als een cadeau.
Een kaart met iets dat alleen jij kunt schrijven
Een kaart wordt persoonlijk zodra er iets in staat wat niet uit een voorbeeldlijst kan komen.
- “Ik moest meteen denken aan hoe je vader altijd de deur al open had voordat we hadden aangebeld.”
Of:
- “Ik denk aan je. Volgende week zet ik een pan soep voor je deur; je hoeft niets te regelen.”
Een herinnering of concreet aanbod maakt een eenvoudige kaart vaak waardevoller dan een bijzonder voorwerp.
Iets praktisch
Voor iemand die je goed kent kan iets alledaags precies goed zijn:
- een maaltijd;
- boodschappen;
- brood voor de volgende ochtend;
- iets voor bij de koffie;
- de hond uitlaten;
- iets ophalen of wegbrengen.
Het voordeel: er hoeft niets ‘moois’ mee te gebeuren.
Bloemen
Bloemen passen bij veel situaties, maar kijk eerst of er wensen zijn genoemd op de rouwkaart. Soms vraagt een familie om geen bloemen. Soms is één losse bloem gewenst. Soms wordt een goed doel genoemd.
Een klein boeket weken later kan bovendien heel anders binnenkomen dan de bloemen direct na het overlijden.
Iets met een herinnering
Hier wordt een cadeau interessanter.
Een oude foto die de familie niet heeft. Een recept in het handschrift van iemand. Een voetbalkaartje van een wedstrijd waar jullie samen waren. Een kopie van een brief. Een klein voorwerp met een verhaal.
Dat zijn geen standaard herinneringsproducten. Juist daarom kunnen ze betekenis hebben.
Geef zonder opdracht
Een cadeau hoeft niet tentoongesteld, gebruikt of uitgebreid bedankt te worden.
Zinnen als:
- “Ik hoop dat je hier een mooi plekje voor vindt.”
leggen onbedoeld een taak neer. Neutraler is:
- “Ik zag dit en moest aan jullie denken. Bewaar het, leg het weg of doe ermee wat voor jou goed voelt.”
Als niets goed voelt
Stuur dan niets om het sturen.
Een kort bericht, een bezoek of een concreet aanbod kan beter passen dan een voorwerp waar je zelf ook niet achter staat.
