Waarom heb ik zo lang niets laten horen? is dan snel de eerste gedachte. Laat die zin desnoods weg uit je bericht.
Geen aanleiding nodig
Een gewone dinsdag is ook een moment om iets te sturen.
- “Ik moest vandaag even aan je denken. Hoe is het met je?”
Of, zonder vraag:
- “Geen speciale reden voor dit bericht. Ik wilde gewoon even laten weten dat ik aan je denk.”
Een bericht hoeft niet gekoppeld te zijn aan een sterfdag, verjaardag of feestdag.
Een herinnering werkt vaak beter dan een algemene vraag
Hebben jullie een gedeelde herinnering, gebruik die dan.
- “Ik fietste vandaag langs dat café waar we met Tom zaten en moest meteen aan hem denken.”
- “Ik maakte gisteren dat recept van je moeder weer. Ik dacht aan jullie.”
Zo ontstaat vanzelf iets om over te praten, of alleen even te lezen.
Nodig concreet uit
Laat maar weten als je iets nodig hebt klinkt vriendelijk, maar vraagt veel initiatief van de ander. Concreter is:
- “Heb je volgende week zin om koffie te drinken? Dinsdag of donderdag kan ik. En als je hoofd er niet naar staat, is dat ook goed.”
- “Ik loop zondag een rondje in het park. Als je mee wilt wandelen, ben je welkom.”
Dat maakt ja én nee makkelijk.
Het hoeft niet steeds over het verlies te gaan
Samen eten, voetbal kijken, wandelen of over werk praten is ook contact.
Als de ander zelf over degene die is overleden begint, luister je. Gaat het gesprek ergens anders heen, dan hoeft het niet terug. Niet ieder bezoek hoeft een ‘goed gesprek’ te worden.
Als eerdere berichten onbeantwoord bleven
Stilte is geen uitnodiging om elke dag opnieuw te appen. Maar één onbeantwoord bericht betekent ook niet automatisch dat contact ongewenst is.
Na een tijd kun je opnieuw iets kleins sturen:
- “Ik wilde je gewoon weer even gedag zeggen. Geen antwoord nodig.”
Daarna ligt de keuze bij de ander.
